Social media

Er bekruipt me een lichte angst als ik een blog zie zoals de Top 6 slechtste sociaal media gewoontes  van Henk Meijer. Ik voel me altijd aangesproken, dus ik schaam me al bij voorbaat als ik zo’n titel lees. Maar fouten kun je alleen verbeteren als je weet dat je ze maakt. En als ik dan genoeg moed heb verzameld om het bijbehorende blog te lezen, loont het vaak wel. Omdat mijn werk er beter van wordt, of omdat het fijn is te merken dat ik het juist al goed doe. Het mooist is het als zo’n blog je op een onverwachte manier aan het denken zet.

Henk Meijer schreef deze keer dat het belangrijk is om niet alleen te zenden maar ook te luisteren. Nou ben ik van nature een luisteraar. In het dagelijks leven zal ik vaak mijn mond houden. Juist op social media spreek ik me nog wel eens uit. Ik geniet er enorm van door de veelvoud aan berichten beïnvloed en gestimuleerd te worden in mijn denken. Als ik lees wat een ander vindt over een onderwerp, laat ik dat bezinken, vorm er eigen gedachten over en deel die weer in dezelfde of een andere context. Wordt daarop gereageerd, dan bouw ik mijn gedachten verder uit. Maar ook als er geen reacties meer komen, weet je nooit wie er leest wat je schrijft en daar al dan niet bewust weer op voortborduurt zonder dat jij er erg in hebt. Communicatie via de social media  ontstijgt de dialoog, het gesprek is oneindig veel breder dan je kunt zien.

Zegeningen

Als thuiswerker gebruik ik de social media het liefst om informatie te vergaren en niet of nauwelijks om producten te verkopen. Mijn contacten op Facebook (vermaak), Twitter (informatie en actualiteit) en LinkedIn (werk en professionalisering) vormen tezamen een enorme denktank waar ik vrij en blij gebruik van maak om mijn gedachten te ordenen, mijn bedrijf vorm te geven en concrete problemen op te lossen. De tijd die ik doorbreng op Facebook, Twitter en LinkedIn is dan ook vaak gewoon een zoektocht naar nuttige input. Zit ik ergens mee, dan duurt het soms een paar dagen of weken, maar er komt onherroepelijk een moment dat ik een afbeelding of zin voorbij zie komen die mijn probleem in een ander licht zet. En dat maakt de weg vrij voor nieuwe inzichten.

Krijg ik zo’n nieuw idee, dan heb ik geen collega’s om me heen waar ik het op uit kan proberen. Maar gelukkig kan ik kiezen uit een keur aan mediakanalen om mijn vondst te delen en te horen of hij steekhoudt en hoe anderen erover denken. Het is niet eens altijd nodig dat er iemand reageert. Dat helpt natuurlijk wel als je een idee verder uit wil diepen, maar het is in feite al nuttig het voor de buitenwereld te benoemen, omdat je daarmee in je hoofd ruimte maakt voor nieuwe gedachten.

In het dagelijks leven ben ik geneigd mijn mond te houden en me te voegen naar de mening van anderen. Dat doe ik geloof ik vooral omdat ik graag leer van andermans mening en kijk op zaken. Dat lukt ‘in het echt’ beter als ik die niet met een reactie beinvloed. Op social media voel ik me vrijer uit te spreken wat ik ergens van vind omdat een ander niet ‘verplicht’ is te lezen wat ik schrijf of te reageren op wat ik zeg. Het maakt je wel kwetsbaar jezelf zo schriftelijk te uiten, omdat je niet weet wie het leest en wat men ervan vindt (en wat jouw blinde vlekken zijn). Maar door voor een virtuele ander te formuleren wat ik denk, kan ik zelf alweer een stukje verder denken.

Dat is heel waardevol. Want in sommige gevallen is iets zoet of zuur en meer smaken zijn er niet. Maar meestal is het niet zo simpel. Vaak is er niet één waarheid, maar zijn er een heleboel dingen tegelijk waar. Het één wat meer dan het ander. Door je stuk te blijven staren op één kant van de zaak, zie je ook niet meer dan dat. Als ik iets naar tevredenheid benoemd heb, opent dat ruimte in mijn hoofd voor nieuwe relevante aspecten. En vaak liggen de meest waardevolle inzichten wat verder onder de oppervlakte.

Het fijne van social media vind ik dat je je gedachten kunt uiten zonder dat een reactie van anderen direct noodzakelijk is én zonder dat je verplicht bent om weer te reageren op wat de ander zegt. Je zit niet met iemand in gesprek, het is allemaal virtueel. Een vrijblijvende stroom van opmerkingen en informatie waar je naar believen in kunt duiken  en van weg kunt zwemmen. Je neemt wat je nodig hebt, deelt je vondsten en ergernissen en verbreedt je kennis en blik naar believen zonder ook maar een woord met iemand te hoeven wisselen. Dan is er niets commercieels aan. Het is geen tijdsverspilling. Dan zijn social media een zegen!

VirtualClara2016