Redden we het klimaat wel op straat?

Om maar met de deur in huis te vallen: ik ben zo’n klimaatfanaat. Ik klaagde in 2015 met Urgenda en 885 anderen de Nederlandse Staat aan. En ik dring liever niet mijn mening aan anderen op, maar ik sta wel voor mijn overtuigingen. Dus vond ik het vanmorgen absoluut noodzakelijk om in alle vroegte mijn onschuldige kindertjes naar de huiskamer te lokken met de belofte van een Disneyfilm, om hen vervolgens mijn vertaling van Greta Thunbergs toespraak over het klimaat voor te lezen. ‘Wat vinden jullie?’ eindigde ik mijn betoog voor de urgentie van klimaat maatregelen. ‘Spreekt ze namens jullie?’ En mijn meiden antwoordden in koor: ‘Mama, we hebben honger. We moeten naar school.’

klimaatstaking klimaat 27 september solution polution

En dat is natuurlijk prima. Ze zijn nog jong, zitten nog op de basisschool. Natuurlijk gaat het hen boven de pet. Het is vooral heel bewonderenswaardig dat zoveel middelbare scholieren al wel zo ver vooruit kijken en bevatten wat er gebeurt. Dat ze dat überhaupt onder ogen durven te zien. Toen ik op de middelbare school zat, alweer 27 jaar geleden, ging het volledig aan mij voorbij dat een Canadees meisje de volwassenen tot actie maande. Ik was toen 15, net zo oud als Greta nu. En mijn ouders hebben er destijds niet met me over gesproken. De verontrustende berichtgeving gebagatelliseerd. Want wij richtten ons thuis op welzijn voor mensen, niet op klimaat of flora en fauna.

Nou, we waren blijkbaar niet de enigen. Want er is niet goed genoeg voor flora en fauna gezorgd. En nu is, zoals dat dan gaat, juist het welzijn van mensen in gevaar. En nee, ik denk niet dat het alleen over volgende generaties gaat. Ik denk dat het ook om ons gaat. Om jouw leven en dat van mij. Maar ik vind het tegelijkertijd zó moeilijk om naar die overtuiging te leven. Om geen vlees te eten. Geen auto te gebruiken, niet op vliegvakantie te gaan. Om de verwarming in de winter niet aan te doen of die ambilight televisie uit te laten.

En misschien is dat ook allemaal niet nodig? Wat als de overheid nu meteen veel klimaat maatregelen neemt zodat wij onze huidige levensstijl min of meer kunnen bewaren zonder dat de wereld daaraan ten onder gaat? Is dat onmogelijk? Ik heb geen idee. Maar ik weet wel dat de uiteindelijke noodzakelijke maatregelen alleen maar naarder zullen worden als we te lang wachten. Hoe eerder de politieke leiders concreet aan de slag gaan, grote slagen maken, hoe minder ons leven er onder zal lijden. Dat lijkt me logisch. En daarom ga ik vrijdag staken in Den Haag.

klimaat staking 27 september

Met mijn staking geef ik het signaal af dat er gauw iets moet gebeuren. Wat er moet gebeuren, dat bepaalt de politiek. Ik heb er een mening over (die kan veranderen) en die mening geef ik door te stemmen, elke keer dat er verkiezingen zijn. Maar dát er iets moet gebeuren om het klimaat te redden, om ons te redden, dat vertel ik vrijdag 27 september. Dan staak ik. In Den Haag. Omdat ik in tegenstelling tot mijn kinderen wél een volledig ontwikkelde voorste hersenhelft hebt. Omdat ik wél naar de lange termijn durf te kijken. En omdat ik wil dat er meer gebeurt om de wereld veilig te houden, dan men op dit moment doet.

Op straat of online?

Redden we het klimaat door massaal de straat op te gaan? Misschien. Maar ik geloof vooral in dialoog. Gesprekken vinden plaats in achterafkamertjes, maar óók online. En klimaat is een onderwerp waar de meningen heel erg verdeeld over zijn. Dus wordt het in de wandelgang vermeden. Maar ik vind dat niet goed. Vandaag deel ik mijn privé overtuiging niet alleen met mijn kinderen, maar ook via mijn bedrijf op social media met vrienden, familie, collega’s en kennissen in mijn zakelijke netwerk. Want hoe je er ook over denkt, klimaat gaat ons allemaal aan. Samen kunnen we een verschil maken. Thuis en op het werk. En verschillen we van mening? Mooi! Daar worden uiteindelijke oplossingen vast beter van.

Dus laten wij het gesprek aangaan. Op straat. En online. Laten we samen dat verschil maken. Gisteren, vandaag en morgen. Zodat we er overmorgen ook nog zijn.

Contact virtual clara samenwerken VA secretaresse notulist transcriptie verslag vergadering vergaderen notulist transcriptie

Greta Thunberg bij de VN:

NEW YORK, maandag 23 september 2019: “Dit is zo fout. Ik zou hier niet moeten staan. Ik zou allang terug moeten zijn op school, aan de andere kant van de oceaan. En jullie kloppen bij mij aan voor hoop? Hoe durven jullie! Met jullie holle woorden hebben jullie me mijn dromen en kindertijd ontnomen. En dan mag ik nog van geluk spreken. Mensen lijden. Mensen sterven. Hele ecosystemen storten in. We staan aan het begin van massavernietiging. En jullie praten maar over geld en bouwen luchtkastelen van eeuwige economische groei. Hoe durven jullie!

De wetenschap is er al meer dan dertig jaar heel duidelijk over. Hoe durven jullie de andere kant op te kijken en hier te komen vertellen dat jullie genoeg doen, terwijl er geen spoor te bekennen is van de benodigde politieke maatregelen en oplossingen.

Klimaatverandering zijn wat je doet de perfecte samenvatting virtual clara VA secretaresse notulist transcriptie

Jullie zeggen dat jullie ons ‘horen’ en dat jullie snappen hoe urgent dit is. Maar hoe verdrietig en boos ik ook ben, ik wil dat niet geloven. Want als jullie de situatie volledig begrepen en toch niet in actie kwamen, dan zouden jullie slecht zijn. En ik weiger dat te geloven.  

Het populaire plan om onze uitstoot in 10 jaar tijd te halveren, geeft ons maar 50% kans om onder de 1,5 graden te blijven, met het risico dat we een onomkeerbare kettingreactie in gang zetten waar mensen geen controle meer over hebben. Misschien vinden jullie 50% acceptabel. Maar deze cijfers houden geen rekening met omslagpunten, terugkoppelingslussen, extra verborgen warmte in giftige luchtverontreiniging of rechtvaardigheid en billijkheid. Deze cijfers  zijn ook gebaseerd op de aanname dat mijn generatie en die van mijn kinderen honderden miljarden ton van jullie CO2 uit de lucht gaan halen met technologie die nog nauwelijks bestaat. Dus een risico van 50% is simpelweg onaanvaardbaar voor ons – degenen die met de gevolgen zullen moeten leven.

Om een kans van 67% te hebben dat we onder een wereldwijde stijging van de temperatuur met 1,5 graden blijven – het meest haalbare volgens het IPCC – mocht de wereld op 1 januari 2018 nog 420 gigaton koolstofdioxide uitstoten. Vandaag is dat al minder dan 350 gigaton. Hoe durven jullie te doen alsof dit opgelost kan worden met alledaagse en technische oplossingen? Met de huidige uitstoot zal het resterende CO2-budget binnen 8,5 jaar verdwenen zijn.

Vandaag worden er geen oplossingen of plannen gepresenteerd die in verhouding staan tot deze cijfers. Omdat deze cijfers te onaangenaam zijn. En jullie zijn nog altijd niet volwassen genoeg om te zeggen waar het op staat.

Jullie laten ons in de steek. Maar de jonge mensen beginnen jullie verraad te zien voor wat het is. De ogen van alle toekomstige generaties zijn op jullie gevestigd. En als jullie ervoor kiezen ons in de steek te laten, dan zeg ik dat we jullie nooit vergeven. We laten jullie hier niet mee weg komen. Hier en nu trekken we de grens. De wereld wordt wakker. En verandering komt eraan, of je het leuk vindt of niet.”

Lees ook eens deze toespraak van een 12-jarige in 1992.

Veeg jij alleen je eigen straatje schoon?

Het woont heerlijk op Texel, maar je kunt er wel wat wereldvreemd van worden. Nou ga ik zo nu en dan naar de overkant voor een notuleeropdracht of zakelijke afspraak. Of ik breng de kinderen naar hun overkantse grootouders om te logeren. Maar als ik dan eens door het indrukwekkende Amsterdam loop, voel ik (geboren en getogen in de Randstad) me inmiddels toch wel vreselijk provinciaals. Zo op straat voelt dat best kwetsbaar, zeker met jonge kinderen onder je hoede.

Virtual Clara Texel Waalenburg Hiemstra afval

Die kinderen hadden overigens nergens last van. Ze speelden onbekommerd in het Oosterpark terwijl ik stond te popelen om een geschikte bushalte naar het CS te vinden. En toen ik hen uiteindelijk zo snel mogelijk door een Amsterdams buurtje meetroonde, alert op junks, zwervers en ander onheil, wandelde mijn oudste dochter op haar dooie akkertje richting het rondwervelende zwerfvuil dat ik juist probeerde te vermijden, raapte een plastic flesje op en zocht een vuilnisbak om het afval weg te gooien. ‘Laat dat liggen’, riep ik nog nagenoeg hysterisch. Maar toen bleek dat ze elke dag een stuk zwerfafval weggooit sinds ze daar iets over zag op het jeugdjournaal. En voor haar was afval afval. Of het nu op een Texels straatje lag of in de Amsterdamse goot.

Gelijk heeft ze. En goed voorbeeld doet volgen. Dus als ik nu ergens loop en er dwarrelt wat plastic rond, dan stop ik het in mijn tas en gooi het thuis weg. Niet alleen afval in mijn eigen tuintje of op het schoolplein, gewoon overal. Want alle beetjes helpen. De hele wereld mag schoon! Aanstaande zaterdag haal ik mijn dochter misschien zelfs wel in. Want dan is het World Cleanup Day. Doe je mee? Of veeg jij alleen je eigen straatje schoon?

World Cleanup Day Virtual Clara

Oogsttijd

Op Texel leef je met de seizoenen. Al is het maar omdat hier de appels en bramen daadwerkelijk in de struiken en bomen rond je huis voor het grijpen hangen. Dus we weten dat het tijd is voor de oogst. En het is prettig om je bedrijf met de seizoenen mee te laten lopen.

Zo is de herfst een mooi moment om de zakelijke oogst binnen te halen. Dat doe je administratief, door regelmatig naar de omzet en winst van je bedrijf te kijken en die te vergelijken met voorgaande jaren. Maar kijk ook eens wat je hebt gezaaid, hoe de oogst is en waar je een beetje bij mag sturen. Virtual Clara helpt je op weg!

Wat heb je gezaaid?

Bekijk wat je de afgelopen 12 maanden hebt geïnvesteerd in:

  • Kennis
  • Materiaal
  • Netwerken
  • Personeel
  • PR

Wat is je oogst?

Je hebt tijd en geld geïnvesteerd in je dagelijkse werk, maar ook in kennis, materiaal, netwerken, personeel of pr. Zie je die investeringen terug in opbrengsten? Vertaalde dat nieuwe apparaat of extra personeel zich in meer geld of in tijdswinst, of zijn de werkprocessen nog niet optimaal? Leverde die cursus of workshop goede ideeën op? En leidde dat dan ook al tot een andere werkwijze? Is je omzet hoger, of geeft het misschien meer werkplezier of juist ruimte voor je privéleven? Welke nieuwe kansen heb je te danken aan dat grotere netwerk of die mooie PR-campagne? Wat was een misoogst, waar liep je binnen, wat ligt er nog in het verschiet?

Is er een appeltje voor de dorst?

Je houdt natuurlijk ook rekening met het klimaat. Het ondernemersklimaat wel te verstaan. Want het kabinet is van alles van plan. Heb je een appeltje voor de dorst? Oftewel: Lukt het een deel van je oogst opzij te zetten? Hoe verhouden de voorgenomen belastingmaatregelen en verplichtingen zich tot je huidige bedrijfsvoering? Zet je pensioen opzij, heb je iets geregeld voor arbeidsongeschiktheid? Is het handig dat te doen of wijzigingen aan te brengen? 

Tot slot

Het leukste bewaren we voor het laatst: Plan het nieuwe jaar! Wat ga je de komende 12 maanden zaaien? Welk belastingvoordeel kun je pakken voor het einde van het jaar? Hoe investeer je in je netwerk rond de feestdagen? Wanneer maak je tijd vrij voor vakantie? En hoe optimaliseer je de volgende oogst?

Op vertrouwen kun je bouwen

“Als je iets graag genoeg wil, dan komt het naar je toe.” Je hoort het overal. En hoe fijn zou het zijn als we zoveel invloed op ons eigen leven hadden. Toch werkt het helaas niet echt (het is in ieder geval nog nooit bewezen). Maar het omgekeerde is vermoedelijk wel waar: gebrek aan vertrouwen houdt wat je wil bereiken van je weg.

Gaan #vertrouwen en gezond #verstand bij jou hand in hand? Dan kun je bouwen tot de maan! En Virtual Clara zit klaar om voor je aan de slag te gaan.

Het klimaat: Dit denk ik, wat vind jij?

virtual clara notulist VA virtual assistant secretaresse VA transcriptie

Van klimaat heb ik geen verstand, ik heb er niet voor geleerd. Maar de afgelopen jaren kwam het onderwerp geleidelijk op mijn pad (bij wie niet?). Dus laten we het er eens over hebben. Want we kunnen er eigenlijk niet meer omheen: Het ‘klimaat’ klopt deze zomer aan de deur.

Texelse zon

Voor mij was klimaat niet echt een issue, tot ik in 2011 op Texel kwam wonen en ontdekte dat de Texelaars een eigen energiecoöperatie hadden opgericht. Gewone mensen die hun energievoorziening in eigen hand namen. Wat een bijzonder initiatief! Ik was meteen verkocht. We werden natuurlijk lid en klant van TexelEnergie en participeerden in een prettig laagdrempelig zonnepanelenproject dat uiterst lucratief bleek. Geen ingewikkelde technische toestanden en onze gehuurde panelen draaiden als een zonnetje. Dus ik begon energie te gebruiken als de zon scheen. En dat voelde goed, het klópt. Het is prettig. Ook nu we verhuisd zijn naar een woning zonder panelen let ik op de zon. Want TexelEnergie genereert de meeste eigen energie via zonnepanelen. En zonnepaneeleigenaren gebruiken zelf niet alles wat ze opwekken, ze leveren ook terug. Dat weet ik nu uit de eerste hand.

Hoe CO2-neutraal ben jij?

Ondertussen barstte de CO2-discussie los. Toevallig hebben mijn man en ik allebei geen rijbewijs, dus ons gezin met drie kinderen leeft relatief CO2-neutraal. Vliegen wil ik niet meer sinds de aanslagen in New York en Philadelphia. Mijn man fietst naar zijn werk en ik werk al jaren grotendeels vanuit huis, dus zelfs het openbaar vervoer gebruiken we zelden.

Dat trok me paradoxaal genoeg makkelijker de klimaatdiscussie in. Misschien ken je dat wel. Ik krijg altijd de neiging om te gaan lijnen als ik merk dat ik gewicht begin te verliezen. En zo kreeg de klimaatbeweging mijn sympathie omdat ons gezin al aardig op de goede weg leek. Maar hoe het precies zat met die opwarming van de aarde, dat wist ik eigenlijk niet. Vorige zomer besloot ik daar verandering in te brengen. Ik koos ‘The Revenge of Gaia: Why the Earth is Fighting Back – and How we Can Still Save Humanity (2006)’ als vakantielectuur.

Nou, dat heb ik geweten! In ‘De wraak van Gaia’ zet wetenschapper James Lovelock nauwgezet uiteen wat ons de komende jaren te wachten staat. Hoe de mens de opwarming van de aarde heeft veroorzaakt. Dat die opwarming binnen niet al te lange tijd grote delen van de wereld onleefbaar zal maken. En dat de aarde zelf, Gaia, die opwarming met maatregelen zal terugdraaien om haar ecosysteem te redden. Zoals dat al miljoenen jaren gebeurt. Hoe? Nou, bijvoorbeeld door vulkanen uit te laten barsten. Want de uitstoot van as brengt een filter in de lucht dat de zonnestralen afschermt. En op die manier koelt de aarde weer een beetje af. De conclusie van James Lovelock: De aarde zelf is niet in gevaar, er zal weer nieuw leven komen. ‘Alleen’ voor het huidige leven op aarde wordt het penibel…

James Lovelocks boek staat vol interessante informatie. Zo legt hij uit dat koken op gas vooral zo schadelijk is door het methaan. Dat ontsnapt elke keer dat de gaskraan wordt opengedraaid terwijl de pit nog niet is aangestoken. Voor één huishouden is het ontsnapte methaan verwaarloosbaar, maar het gaat nu eenmaal niet om één huishouden. En methaan is vele malen schadelijker dan CO2 omdat het niet wordt afgebroken.

Horrorscenario of realiteit?

Ik las het boek al met al in één adem uit. Maar natuurlijk nam ik alle onheilstijdingen over het klimaat met een korreltje zout. Want het is me nogal een horrorscenario, wat hij uit de doeken doet. En, belangrijker, zijn voorspellingen leken niet uitgekomen! James Lovelock voorspelde dat de ernst van de situatie rond 2015 evident zou zijn. Maar toen ik zijn boek aan het begin van de zomer 2018 las, leek er eigenlijk nog helemaal niet zoveel aan de hand.

En dan haalt de tijd je in. Ik had ‘De wraak van Gaia’ nog niet weggelegd, of ik stuitte in het Drents museum in Assen op een tentoonstelling over energie. Onderdeel van de expositie was een wereldbol waarop je kon zien welke delen van de aarde door klimaatverandering onleefbaar zullen worden, waar straks geen voedsel meer kan worden verbouwd, waar enge ziektes de overhand zullen krijgen. En tot mijn schrik onderbouwde dat plaatje alle beweringen van James Lovelock die me zo vergezocht hadden geleken. Was er inmiddels wetenschappelijke consensus over zijn horrorscenario? En toen deed ook het klimaat zelf een duit in het zakje. Het was uitzonderlijk mooi weer, die junimaand. Mijn gezin bofte dat we het zo troffen op onze vakantie-in-eigen-land. Maar fietsend door het Drentse landschap zagen we de velden graan en mais wegkwijnen onder de brandende zon, snakkend naar een druppel water. En ja, dat was best beangstigend.

Wat is waar?

Sindsdien roert James Lovelocks verhaal zich in mijn achterhoofd bij alles wat er gebeurt. Vertelt het KNMI dat de ongekende hittegolf deze zomer te maken heeft met een gewijzigde straalstroom, dan vraag ik me af of dat soms samenhangt met de windmolenparken op zee. Lovelock was daar mordicus op tegen, vanwege hun invloed op de winden die Europa haar zachte klimaat geven. Bij berichten over de Brexit moet ik steeds denken aan Lovelocks constatering dat Engeland de komende tientallen jaren relatief veilig zal zijn. Helemaal als ik bedenk dat Lovelock zijn werkzame leven (hij is nu in de negentig) eindigde als politiek adviseur. Welk advies gaf hij de Britse machthebbers? “Gooi de boel op tijd op slot?” En ja, als er wordt geroepen dat de vele vulkaanuitbarstingen van de afgelopen jaren geen onderlinge relatie hebben, dan neem ik dat met een flinke korrel zout. Want is dat niet gewoon Gaia die in actie komt?

James Lovelock ging de mist in met zijn inschatting wanneer de situatie kritiek zou worden. Volgens hem had dat al in 2015 moeten gebeuren. In mijn ogen zijn we nu ‘pas’ op het punt aangeland dat de opwarming van de aarde niet meer te ontkennen valt. Maar voor die misrekening van James Lovelock zijn verklaringen te vinden. Zo vermoeden KNMI-onderzoeker Sybren Drijfhout en een Franse collega bijvoorbeeld dat de opwarming van de aarde tijdelijk stilstond omdat de oceanen warmte absorbeerden. Die geven ze nu weer terug. En daarom, voorspelden zij eind 2017 al, zitten we nu in een periode van vijf warme jaren. Dat lijkt aardig uit te komen. Maar ja, wat is waar?

Als je als leek van een afstandje de situatie volgt, kun je van alle informatie die via via tot je komt best een logisch verhaal maken. En het is maar net welke insteek je kiest. De meningen lopen nogal uiteen. Maar volgens mij is het klimaat vooral een exacte wetenschap. Meetbaar, herhaalbaar en daardoor ook voorspelbaar (ook al verrekent men zich nu en dan en is het onderwerp zo breed dat het moeilijk is om overzicht te krijgen). En ik denk niet dat kleine veranderingen als rekeningrijden en 0-op-de-meter woningen ons gaan redden. Volgens Lovelock moeten we het van de briljante geesten hebben die op kosten van de overheid met de meest inventieve oplossingen komen. Waterstof. Betere dijken. Een supersonisch zeildoek in de ruimte om de zon te weerkaatsen. Of iets anders geniaals waar nog niemand aan heeft gedacht.

Virtual Clara Texel virtual assistant notulist transcriptie typist redactie redigeren

Dit denk ik

James Lovelock was ooit een roepende in de woestijn. Maar nu we de gevolgen van klimaatverandering aan den lijve ondervinden, verandert dat in rap tempo. Steeds meer mensen denken dat klimaatverandering zowel echt als gevaarlijk is. Ik ben er daar één van. De jarenlange droogte in Australië, hevige regenval in Sudan. Genadeloze hitte in Frankrijk, Nederland, België. Overstromingen, prairiebranden, eindeloze winter. Het wordt steeds extremer. Dus. Wat nu?

Ga niet in discussie over de vraag of het nodig is stappen te nemen. Ga in gesprek over de te nemen stappen. 

Ik roei met de riemen die ik heb (en twijfel over een roeibootje op zolder). Ik pas mijn huis zo goed mogelijk aan op stijgende energieprijzen. Lees me in en denk vooruit. Probeer mijn tuin regen proof te maken door de tegels eruit te halen. En ik denk dat het nu wel heel heet is af en toe, maar dat het ook zomaar heel koud zou kunnen worden. Daarom besteed ik mijn geld liever aan isolatie dan aan zonwering of ventilatie. En verder kocht ik voor mijn kinderen Palmen op de Noordpool (wat natuurlijk niemand wilde lezen, maar ik heb geduld).

Kijk ik naar het grote plaatje, dan maak ik me zorgen. Ik ben blij, elke keer dat iemand als Gerrit Hiemstra (wat een held!) de moeite neemt om te reageren op een sceptische opmerking. Elke keer dat iemand die echt weet waar hij het over heeft (omdat hij ervoor gestudeerd heeft, ja) de dialoog aangaat. Elke keer dat iemand kritiek serieus neemt. Want ik denk dat we in Nederland de handen ineen moeten slaan. Ik denk dat er kritiek is omdat mensen zich onveilig en ongehoord voelen. Ik denk dat klimaat’oplossingen’ als rekeningrijden of duurder gas geen oplossing zijn, omdat ze de opwarming van de aarde niet meer kunnen stoppen of terugdraaien. En ik denk dat zulk beleid de meeste Nederlanders wel in de financiële problemen zal brengen. Ik denk dat veel mensen daar bang voor zijn. En ik denk dat dit onze stabiele, veilige samenleving potentieel ondermijnt.

Laten we een voorbeeld nemen aan de manier waarop Gerrit Hiemstra op Twitter met mensen in gesprek gaat. Maar laten we de discussie ook een treetje hoger tillen. Laat die klimaatkonijnen maar uit de hoge hoed komen. Welke klimaatplannen hebben de politieke partijen op de korte termijn? Is de angst voor eigen portemonnee van ‘de man in de straat’ terecht? En welke concrete stappen neemt de politiek om ons land te verdedigen tegen de gevolgen van de opwarming van de aarde? Volgens mij heel veel. Vertel dat dan ook! Veeg het klimaat niet meer onder het vloerkleed. Bang zijn mensen allang.

Geef de burger geen excuus meer om klimaatontkenner te spelen! Ga niet in discussie over de vraag of het nodig is stappen te nemen. Ga in gesprek over de te nemen stappen. En start met publieke voorlichting op grote schaal. In korte, krachtige Jip en Janneke taal. Want meedenken kunnen we allemaal. Dat denk ik dus. Wat denk jij?

Virtual Clara 2011-2019 VA notulist virtual assistant prijs transcriptie tekst redigeren secretaresse prijs

Opgeruimd de zomer in

virtual clara notulist VA virtual assistant secretaresse VA transcriptie

Met de grote vakantie in aantocht schakelt iedereen net even een tandje hoger om alle lopende zaken af te ronden. De post speelt daarin een centrale rol. Want niemand zit te wachten op een uitpuilende brievenbus. Je waarnemer weet er geen raad mee en je wordt er zelf ook niet vrolijk van. Niet als je aan het afronden bent voor vertrek met zonnige bestemming, maar al helemaal niet als je straks uitgerust weer aan het werk wil gaan. Dus maak nu vast korte metten met die post overload!

Papieren post

Het is vrij eenvoudig om paal en perk te stellen aan de papieren post. Beperk je ongeadresseerde papieren post per direct door een Ja Nee sticker te bestellen (ook die leuke Loesje variant) of af te halen (alleen Ja Nee en Nee Nee) bij de balie van je gemeente. Dan blijft er nog een heleboel ongewenste geadresseerde papieren post over. Maar ook daar kun je je voor afmelden! Dat doe je per adres en naam via Postfilter.nl. Je moet er even een account voor aanmaken, maar dan is het ook in een oogwenk geregeld. Het duurt vervolgens nog een paar weken voor het goed werkt. Dus geef het meteen even prioriteit!

Virtual Clara assistant secretaresse tip e-mail inbox hulp ondersteuning opruimen

E-mail op orde

En dan nu de e-mail! Ruim je inbox één keer goed op en hou hem daarna makkelijk op orde met een praktische werkroutine. Afhankelijk van de staat van je inbox, kan het handig zijn om hier een dagdeel voor te reserveren. Gun je die tijd: al doende rond je meteen een heleboel losse eindjes af voor je vakantie! Zo krijg je jouw e-mail op orde:

  1. Lees deze stappen eerst een keer allemaal door.
  2. Maak maximaal 10 mappen onder je inbox, waaronder in ieder geval een map Oud en een map Lezen. Je kunt daarnaast een Afgehandeld gebruiken of een Privé en een Zakelijk. Of je benoemt een aantal lopende projecten of vaste opdrachtgevers. Kies wat voor jou werkt, maar maak niet te veel mappen! Een globale indeling is makkelijker in het gebruik. Denk ook even na over de juiste volgorde. Als je de mappen een naam met een nummer geeft, komen ze op een vaste volgorde onder je inbox. Helemaal bovenaan zet je (1) een map als Lezen, die je niet wilt vergeten. Helemaal onderaan zet je de minst belangrijke map, bijvoorbeeld (9) Oud. Voltooide projecten en opdrachten sleep je hier naartoe.
  3. Sorteer nu alle e-mail in je inbox op datum. Sleep alle e-mail die meer dan 2 maanden oud is in de map Oud. Heb je straks tijd over? Dan kun je daar alsnog doorheen. Bekijk nu de recentere e-mail.
  4. Sorteer op alfabet (afzender of onderwerp). Begin met de mailinglists. Meld je af als je niets met een mailinglist (meer) doet en verwijder alle e-mails uit deze groep. Wil je lid blijven en de e-mails misschien nog een keer lezen? Sleep de e-mails dan naar de map Lezen (als je er een keer voor wil gaan zitten) of Afgehandeld (als je er misschien nog een keer naar wil zoeken).
  5. Nu de rest van de e-mails. Handel alle e-mail die je meteen af kan handelen nu af, van oud naar nieuw. Gooi weg wat onzin is (meld je af als dat kan). Handel af wat je meteen kan doen. Sleep de e-mail daarna naar Afgehandeld of – als je meerdere projecten of opdrachtgevers of onderwerpen hebt die je uit elkaar wilt houden – naar de betreffende map in je mappenstructuur. Wil je een afgehandelde e-mail toch in je Postvak IN laten staan omdat er losse eindjes zijn? Dan valt die e-mail nu onder de e-mails van stap 6.
  6. De e-mails die nu nog in je inbox staan, zijn de oorzaak van je steeds opnieuw dichtslibbende Postvak IN. Want vaak doe je niet meteen iets met een e-mail, maar wil je het onderwerp niet uit het oog verliezen of wil je er pas op een later moment iets mee. Laat zo’n e-mail niet in je inbox staan, maar zet hem op een takenlijst. In Outlook sleep je de e-mail simpelweg naar het taakicoontje. Dan komt er een pop up waar je een datum en tijd kan ingeven waarop je de e-mail weer wil zien.
  7. Heeft jouw e-mailpakket geen takenlijst, dan gebruik je misschien een takenlijst app als Evernote of To-do-ist? Bedenk zelf hoe je het e-mailbericht zo praktisch en snel mogelijk om kan zetten in een taak die weer onder je aandacht komt op het juiste moment zonder dat je er iets extra’s voor hoeft te doen. Let op: de e-mail moet dus A. in een dagelijks gebruikt takenpakket (of zelfs papieren agenda?). En het moet B. erg makkelijk zijn om de e-mail in een taak om te zetten, zodat je het niet uitstelt.
  8. Heb je een taak gemaakt? Sleep de e-mail zelf dan naar je e-mailarchief, ook al heb je er dus nog niets mee gedaan. Op het juiste moment komt hij weer onder je aandacht.

En voilà: Je Postvak IN is opgeruimd! Het is handig je e-mail nu dagelijks op deze manier bij te houden. Je laat alleen in je inbox staan wat je wil doen zodra je even tijd hebt. Lopen de e-mails je beeldscherm af, dan staat er te veel in en moet je er wat kritischer doorheen. Ben je een tijd afwezig of heb je het toch een paar weken te druk? Dan heb je met deze richtlijnen ook een dichtgeslibde inbox in no time weer op orde. Laat die vakantie nu maar komen!

Virtual Clara 2011-2019 VA notulist virtual assistant prijs transcriptie tekst redigeren secretaresse prijs

Waar zijn we nou helemaal mee bezig?

tip virtual clara

Virtual Clara is niet zo van de plannen en de visie. Geef ons maar concrete bergen werk te verzetten. En dan graag op stel en sprong. Maar wat we doen, moet wél zin hebben. In een groter plaatje passen. 

Af en toe maken we dus pas op de plaats om ons af te vragen: Waar zijn we nou helemaal mee bezig?

Toen Clara in 2011 uit haar veilige maar saaie loondienstcocon kroop en virtueel ging ondernemen, had ze een duidelijk beeld van eenmanszaken. Ze zag grote bedrijven en organisaties als een stabiele kern met daaromheen een nieuwe, flexibele schil van zelfstandige ondernemers zonder personeel. De geoliede machines in de kern, het frisse elan van de nieuwe garde. En de gedachte aan de mooie wisselwerking daartussen maakte haar blij.

Het grotere plaatje in de praktijk

Natuurlijk bleek de praktijk complexer. Virtual Clara opereert in de flexibele schil én in de stabiele kern. We maken documenten op voor bedrijven die te klein zijn voor een vaste huisstijl en stroomlijnen nieuwsbrieven en mailings. We corrigeren op afroep teksten in alle soorten en maten. De grotere bedrijven in de stabiele kern hebben daar vaak eigen personeel voor. In zulke organisaties notuleren we juist veel.

En in de praktijk blijkt het werkveld groter. Virtual Clara gaat  natuurlijk ook wel eens voor particulieren aan de slag. Zo werken we ook interviews uit voor studenten. We redigeren sollicitatiebrieven en scripties. We notuleren voor verenigingen. En we vonden een extra laagje tussen de stabiele kern en de flexibele buitenschil: de verzamelbedrijven.

Deze parapluorganisaties verbinden de vraag in de stabiele kern en op de particuliere markt met het aanbod in de flexibele schil. Zo werken notuleerdiensten en tekstbureaus met een flink arsenaal vaste freelancers, om flexibel aan de vraag tegemoet te kunnen komen en continuïteit en kwaliteit te garanderen. Virtual Clara werkt voor zulke parapluorganisaties. Maar we kijken ook uit naar de lancering van beroepsvereniging VSP. Die belooft een keurmerk te ontwikkelen voor Virtueel Support Professionals. En Virtual Clara wil graag zelf zo’n kwaliteitsgarantie afgeven. Omdat we het liefst rechtstreeks voor onze klanten werken.

Virtual Clara goed snel betaalbaar notulist va assistant secretaresse

En onze visie?

Virtual Clara voelt zich na acht jaar ondernemen nog goed thuis in haar grotere plaatje. We specialiseren niet op doelgroep, maar doen graag korte klussen voor iedereen. Particulier, (semi)overheid en zakelijk markt. In de flexibele schil, de stabiele kern én de tussenlaag. Voor links, rechts, extreem of meer van het midden. Religieus, seculier, boos of zen.

We leveren kwaliteit. En we houden van klanten met een kleinere portemonnee. Dat zie je ook in onze tarieven terug. Klussen voor starters of kleine bedrijven zijn leuk om te doen. En ze sluiten goed aan bij Virtual Clara’s favoriete werkwijze. Klanten met een klein budget hebben doorgaans geen vaste VA nodig maar willen af en toe hulp invliegen. En dat is mooi. Want Virtual Clara werkt het liefst ad hoc. We houden van deadlines en verrassingen. Ons bedrijf is ingericht op maximale flexibiliteit en we kunnen eigenlijk overal vandaan werken.  We nemen geen grote vaste opdrachten aan. En daarom is Virtual Clara meestal ook echt ad hoc beschikbaar. We leveren snelle, betaalbare service van hoge kwaliteit.

Virtual Clara draait op deze manier minder omzet, maar maximaliseert het werkplezier. We kunnen het iedereen aanraden.

Virtual Clara 2011-2019 VA notulist virtual assistant prijs transcriptie tekst redigeren secretaresse prijs


Open en bloot

tip virtual clara

Als je geen rijbewijs hebt, overkomt het je af en toe: Mensen die vanuit de auto naar je zwaaien en zich niet realiseren dat jij op de fiets heel zichtbaar bent, maar zij in hun auto niet of nauwelijks. Wie er zwaait? Geen idee!

Op de fiets ben je benaderbaar. Je maakt contact met de voetgangers en fietsers om je heen (al is het maar een lach of snauw, een korte groet). Soms fiets je een stukje met iemand op voor een praatje. En als het regent, word je nat. Heel natuurlijk, best lekker.

Stap je in je auto, dan sluit je alles even buiten. Jij ziet de wereld nog wel, maar die wereld ziet vooral de auto. En ik kan me voorstellen dat ook dat af en toe heerlijk is. Maar we kiezen er wel erg graag voor om ons af te zonderen. Door de auto te pakken, boodschappen te laten bezorgen, thuis te werken, online coachingstrajecten te doen.

Maar dat contact met andere mensen hebben we eigenlijk zo nodig! Als je met anderen praat, nuanceert dat je ideeën. Van anderen leer je. Ze helpen je om blinde vlekken te zien. En zeker in je werk heb je contact met anderen nodig om verandering en verbetering mogelijk te maken.

Vergadercultuur is tegenwoordig vaak het mikpunt van spot. Maar die cultuur is er niet zómaar. Het is super vervelend om te moeten vergaderen. Niemand wil dat. Maar resultaat heeft het meestal wel. Het heeft zin je medewerkers te verplichten af en toe bij elkaar te komen om met elkaar te praten over wat iedereen doet en vindt. Een goede werkgever snapt dat je mensen moet vertellen wat er in het beleid gaat veranderen, dat je geen memo moet sturen. En dat het waardevol is om brainstorms te organiseren. Vergaderen levert informatie en nieuwe inzichten op. Verbetert verstandhoudingen. En je weet beter wat je met elkaar aan het doen bent, als je er af en toe over vergadert.

Het is moeilijk iets soortgelijks te creëren als je niet in loondienst bent, als je zelfstandig thuis werkt. Het is niet eenvoudig om online door te praten over concepten, ze te laten groeien, om los te laten, te delen en samen te werken met mensen die je niet kent en niet ziet. En het is ook niet makkelijk om mensen bij elkaar te brengen als de dwang van de werkgever er niet is. Want het is vaak niet leuk om met anderen te communiceren. Het onderwerp spreekt je niet aan, of de machtsverhoudingen zijn niet prettig. Het is naar om met mensen die je niet zelf uitkiest te moeten praten over dingen die je aan het hart gaan. En in je eentje gaat alles sneller. Maar samen kom je verder.

Dus stap op die fiets! Geef je bloot, stel je open. En bezoek bijeenkomsten die je relevant vindt. Bouw een netwerk van bevlogen mensen, en breid dat als het even kan ook uit met ‘vervelende’ mensen. Want die verbreden je blik. Kom uit die auto. En haal het beste uit jezelf! Voor je het weet, bezoek je een vergadering waar iets bijzonders gebeurt. Waar goede ideeën vleugels krijgen. En fundamenten voor een betere toekomst worden gelegd.

Een virtuele notulist: hoe dan?

tip virtual clara

Wordt jouw vergadering wel eens genotuleerd door iemand die er niet bij was? Het gebeurt steeds vaker, en het is heel handig! Al was het alleen maar omdat je niet meer vooraf hoeft te bedenken of er een notulist nodig is. Dat bepaal je gewoon achteraf.

Het werkt heel simpel: Laat je eigen aantekeningen uitwerken of lever een audiobestand aan; dan neem je gewoon de vergadering op met je smartphone.

Virtual Clara notuleert nu vier jaar virtueel. Soms werkt ze een audio-opname uit tot woordelijk verslag, soms is een samenvatting van het geluidsbestand voldoende.

Wie is er aan het woord?

Als je virtueel notuleert, zie je niet wie er spreekt en je mist de meeste lichaamstaal. Maar dat is geen probleem als je alleen wilt laten vastleggen wat er is gezegd of afgesproken. Bij een brainstorm bijvoorbeeld, of een bestuursvergadering. Wil je wel weten wie wat zei, dan is uit stemgeluid en context meestal op te maken wie er aan het woord is. Zeker als de aanwezigen zich aan het begin van de vergadering voorstellen, maar een presentielijst helpt ook.

Een bedreven voorzitter maakt het de virtuele notulist extra makkelijk door elke spreker die het woord krijgt bij naam te noemen. Dat lijkt misschien omslachtig, maar is eigenlijk altijd een goed idee. Want je betrekt een deelnemer actiever bij de vergadering door zijn of haar naam te noemen.

Lichaamstaal

Bijna alle non-verbale communicatie gaat aan een virtuele notulist voorbij. Oogcontact en gezichtsuitdrukkingen, maar ook kleding, houding, lichaamsgeur en zweetdruppels, ze heeft er geen erg in. En dat geeft helemaal niets! Want voor de notulist is het niet relevant. Non-verbale communicatie is wel belangrijk voor degenen die aan het vergaderen zijn. Het helpt als je ziet hoe anderen aan tafel zitten. Het speelt een rol in de manier waarop de vergadering verloopt. Maar een notulist staat buiten de vergadering. Voor het verslag is het niet relevant of de sfeer vijandig was of gemoedelijk, of iemand paars aanliep van woede of vergeten was zijn schoenen te poetsen.

Want een goed verslag beperkt zich juist tot het verbale deel van de communicatie. Alleen de besluiten die zijn genomen en de feitelijke onderbouwing daarvan zet je zwart op wit. Onderlinge onuitgesproken boodschappen spelen een belangrijke rol in de vergadering. Maar alleen het resultaat van deze o zo relevante onderstroom wordt gevangen in een verslag. Helemaal prima dus als de notulist er niet bij is!

Resultaat

Als je gewend bent je vergaderingen op te nemen, kun je altijd achteraf, op grond van de inhoud van de vergadering of op verzoek van een aanwezige, besluiten om notulen te laten maken. En dat is handig.

Als je aan het vergaderen bent, communiceer je met de aanwezigen op allerlei niveau’s. Je verwerkt de informatie die op je afkomt, werkt aan je band met de anderen en probeert ook nog eens je persoonlijke agenda af te werken, je eigen belangen te behartigen. Geen wonder dat je niet altijd alles meekrijgt wat er wordt gezegd. Wat je wel hoort, blijft ook niet allemaal hangen. En dat geldt voor iedereen aan tafel. Daarom is het een goed idee er een gewoonte van te maken je vergaderingen op te nemen. Komt het er eens op aan, dan is een duidelijk virtueel verslag zo geregeld. En soms bespaart dat je een hoop gedoe.