Echt Fijne Feestdagen?

 

tip virtual clara

Verlang je naar Echt Fijne Feestdagen? Doe dan eens iets nieuws: Breng je goede voornemens gewoon nu al in de praktijk! Zo bereik je meer in het oude jaar én je maakt een vliegende start in het nieuwe.

Als de jaarwisseling nadert, maak je als ondernemer even pas op de plaats om te kijken hoe je er voor staat. Dat is met mooie tools als MoneyBird een fluitje van een cent. Je tovert op elk willekeurig moment met een druk op de knop fijne grafiekjes tevoorschijn die laten zien hoe je bedrijf het financieel doet.

Aan het eind van het jaar analyseer je die resultaten kritisch en vraagt je af of je bedrijf nog de goede kant op gaat. Zijn je zakelijke doelen behaald? Bracht dat wat het beloofde, of word je er niet gelukkiger van? Is het beter de koers iets te verleggen? En hoe verhouden je resultaten zich tot de balans tussen werk en privé? Als je in kaart hebt gebracht wat goed gaat en wat beter kan, stel je nieuwe persoonlijke en zakelijke doelen. Om die vervolgens te parkeren tot na de feestdagen. Maar waarom eigenlijk?

Goede voornemens? Aan de slag!

Je verhoogt je kans op Fijne Feestdagen aanzienlijk als je al in december met die goede voornemens aan de slag gaat. Door je te concentreren op wat er volgend jaar beter moet, doe je de successen en overwonnen tegenslagen van het oude jaar tekort. Geniet van je prestaties en gooi er op de valreep nog een schepje bovenop. Daar krijg je energie van!

Plan je nieuwe uitdagingen pas vanaf januari? Dan kan het zomaar gebeuren dat je in die laatste weken van het jaar alleen nog maar losse eindjes afrondt. Die valkuil kun je beter ontwijken. Want dat is helemaal niet leuk! En als niet alles af is wat je weg wilde werken, is dat veelbelovende nieuwe jaar al een beetje mislukt voor het goed en wel begonnen is.

Dus weg met die goede voornemens. Wil je iets veranderen? Doe het dan meteen. Ga al vóór de feestdagen meer sporten. Maak tussen de bedrijven door een vliegende start met dat nieuwe dieet. De zwaarste dagen zijn dan achter de rug vóór het nieuwe jaar begint en als je jezelf tijdens de feestdagen even laat gaan, dan is dat welverdiend, dus extra prettig (en waarschijnlijk ben je sneller voldaan). Loop je al langer rond met het voornemen ergens mee te stoppen? Hak de knoop nú door en er valt een last van je schouders. De feestelijke decemberweken helpen je door de moeilijkste periode heen en je gaat herboren het nieuwe jaar in. Dat voelt pas goed!

Een goed begin is het halve werk!

Ook verbeteringen in je bedrijf kun je prima voorbereiden of in gang zetten in die overloop naar het nieuwe jaar. Het geeft extra voorpret en perspectief tijdens de feestdagen. En zo benut je de optimistische sfeer bij de aanvang van het nieuw jaar optimaal. Het begin van een nieuw jaar is het ideale moment om mensen te verleiden iets in hun werkwijze te veranderen of nieuwe dingen te gaan doen. Maar dan moet je dat ook echt in die eerste dagen al goed in de steigers zetten!

Start dus juist in de drukke decembermaand leuke nieuwe dingen op. Voel je niet schuldig, maak er tijd voor vrij: Zo krijg je positieve energie. Voor je het weet, werk je die losse eindjes op de valreep in één moeite door ook nog even weg. En kun je ontspannen en voldaan een welverdiend feestje vieren.

Virtual Clara wenst je Bijzonder Fijne Feestdagen (en Texelaars: veel plezier met Ouwe Sunder)!

PS: De niet-virtuele Clara is al 4 kilo kwijt (straks is alleen de virtuele versie over!). En heb je zin om eens met frisse blik aan je bedrijf te sleutelen, dan bevelen wij de webscan en kerstcadeautjes van Van Vondel txt van harte aan!


Hoe duurzaam wens jij?

 

tip virtual clara

Een originele kerstwens anno 2018? Virtual Clara zet wat fijne mogelijkheden op een rij. Omdat niet iedereen een secretaresse heeft. Omdat er zoveel mooie manieren zijn om een kerstgroet te versturen. En misschien – wat let je? – maak je de wereld er in één moeite door een beetje beter mee.

Je hebt het vast druk, nu de dagen korter worden. En waarom ook niet? Het is er het weer voor! Maar maak begin december even pas op de plaats om stil te staan bij de aanstaande feestdagen.

Want het einde van het jaar is een ideaal moment om personeel, relaties, klanten te bedanken. Als je dat op tijd goed regelt, begin je in ieder geval relaxter aan je nieuwe jaar. En wie weet opent het zelfs deuren naar nieuwe zakelijke avonturen!

Papier kan écht niet meer. Stuur je goede wensen digitaal!

Kinderfonds UNICEF heeft de bekende luxe kaartcollectie aangevuld met maar liefst 81 zakelijke e-cards! Zo blijft je kerstwens een lust voor het oog, maar kan het geld dat je vroeger kwijt was aan postzegels naar de kinderen die het nodig hebben. En natuurlijk bespaar je met je overstap de nodige bomen! Op unicefcards.nl en e-cards vind je de totale UNICEF-kaartcollectie. Bestel vóór 10 december 2018 met kortingscode UNI18NL03, dan krijg je 5% korting.

Of maak je eigen e-card met een van de foto’s of illustraties van istockphoto. Vandaag (vrijdag) krijg je 20% korting op de istockcredits waar je afbeeldingen en foto’s mee kunt kopen (code SAVE20)! Schaf die credits vast aan dus: https://www.istockphoto.com/

Natuurlijk is er nog véél meer mogelijk. Verstuur bijvoorbeeld eens een persoonlijke (kerst)boodschap in de vorm van een After Effects video: https://jijonline.nu/

Had jij de overstap naar e-cards al lang gemaakt? Overweeg dan ook eens een 2D kerstboom voor op kantoor. Hier vind je een heleboel manieren om je eigen boom te maken.

En dan de relatiegeschenken… doe eens gek: geef niets!

Waarom zou je spullen willen geven of ontvangen die je niet nodig hebt? Volgens Jessica van Handig Goed kun je net zo goed een leeg doosje geven. Met een kerstkaart of cadeau bevestig je het bestaan van de ander en laat je merken dat je hem of haar waardeert. Maar dat kan ook met een briefje, foto of uitnodiging voor een leuke dag. Er is zo veel mogelijk! Dus hebben jouw klanten of relaties al genoeg spullen? Geef ze dan eens niets! Gratis te koop op https://www.handiggoed.nl/

Of doe NIKS kado, een donatie aan Greenpeace. Door NIKS te geven of te vragen stel je Greenpeace in staat om in actie te komen voor een eerlijkere, leefbaardere wereld en breng je weer ietsje minder spullen die wereld in:https://niks.greenpeace.nl/#wat-is-niks

En wie NIKS geeft, hoeft niet met lege handen aan te komen. NIKS komt namelijk in de vorm van een wit pasje. Heeft de ontvanger liever écht niks? Dat kan ook: stop het pasje in de grond en het is binnen enkele dagen verdwenen.

Toch iets geven? Overweeg een virtueel geschenk!

Geef een geit, schoon drinkwater of studiebeurzen via Oxfam Novib https://shop.oxfamnovib.nl/

Plant een boom in een regenwoud https://standfortrees.org/

Of geef een Kiva-card, zodat je relatie zelf microkredieten kan verstrekken aan ondernemers over de hele wereld https://www.kiva.org/

Moet het tastbaar zijn? Maak dan het verschil met een boek!

Het prachtige Palmen op de Noordpool. Voor mensen van 10 tot 110+. Want iedereen heeft het over klimaatverandering. Maar bijna niemand snapt het. Hoog tijd dat daar verandering in komt! Toch? Te vinden op https://www.bol.com/

Stuur jij jouw zakelijke naasten liever vol hoop het nieuwe jaar in? Geef dan het boek Alles wordt beter, van Simon Rozendaal. Want de vooruitgang heeft ons nog niet in de steek gelaten! Ja, natuurlijk zijn er problemen – die zullen er altijd zijn – maar het verleden heeft geleerd dat we die kunnen oplossen. Lang leve de mens! Te vinden op https://www.bol.com/

Natuurlijk schrijf je een mooie persoonlijke kerstwens in het boek. Of plak voorgedrukte stickers met bedrijfslogo en kerstwens als je groots uitpakt.

Soms is de perfecte samenvatting al gemaakt

 

‘Wat ga je nu doen?’ vroeg iedereen toen ik in 2001 afstudeerde als Ruslandkundige. ‘In ieder geval niet vertalen’, zei ik stellig. ‘Ik ga echt niet de rest van mijn leven andermans woorden vertalen, ik heb zelf veel te veel te zeggen!’ Grinnik. Want vijftien jaar later is de rode lijn in mijn carrière toch echt het vastleggen van andermans woorden. Ik heb van notuleren mijn beroep gemaakt.

Natuurlijk doe ik als zelfstandige meer dan notuleren. Ik hou van redigeren, automatisering, post en administratie. Notuleren deed ik daar vaak tussen de bedrijven door bij. Maar sinds ik voor Notuleerservice Nederland aan de slag ben gegaan, spitst mijn werk zich wat prominenter op het notuleren toe. En nu merk ik pas goed hoeveel plezier ik daar in heb. Stralend kom ik terug van vergaderingen waar ik notuleerde. Met een brede lach werk ik sommige audiobestanden uit. En elke keer opnieuw merk ik hoe fijn ik het vind vast te kunnen leggen wat voor verstandige dingen er worden gezegd. Het geeft me hoop dat het wel goed komt met ons.

De perfecte samenvatting

Nu is notuleren natuurlijk ook iets anders dan vertalen. Onhandige opmerkingen mag je weglaten en onenigheden vat je samen in plaats van ze letterlijk te moeten verwoorden uit naam van een ander. Je bent een filter, geen doorgeefluik. Maar soms wil je niet filteren. Soms is de perfecte samenvatting al gemaakt en telt ieder woord. De toespraak die de twaalfjarige Severn Cullis-Suzuki in 1992 in Rio de Janeiro gaf, is niet samen te vatten. Ze zegt alles wat er te zeggen is en het moet allemaal gehoord worden. Ook vandaag. Dus ‘op mijn oude dag’ sla ik toch nog aan het vertalen en vraag ik je even de tijd te nemen om te lezen wat dit meisje te zeggen had. Toen nog namens mij, ik was 15 jaar. En inmiddels tégen mij, een volwassene met kinderen. Luister je liever? Je vindt het Engelstalige filmpje hier.

En dit is wat ze zei:

“Dag, Ik ben Severn Suzuki, en ik spreek voor ECO, de Kinderorganisatie voor Milieu. Wij zijn een groep van twaalf- en dertienjarigen die een verschil proberen te maken: Vanessa Suttie, Morgan Geisler, Michelle Quigg, en ik. We hebben al het geld om hier te kunnen komen zelf bij elkaar gebracht, om 5000 mijl te reizen zodat we jullie, volwassenen, kunnen vertellen dat jullie het anders moeten gaan doen.

Ik sta hier vandaag zonder verborgen agenda om te vechten voor mijn toekomst. Je toekomst verliezen is wat anders dan het verliezen van de verkiezingen, of een paar punten op de aandelenbeurs. Ik sta hier namens alle generaties die nog komen. Ik sta hier namens de kinderen die overal ter wereld sterven, zonder dat hun kreten gehoord worden. Ik sta hier namens de talloze dieren op deze planeet die sterven omdat zij geen kant meer op kunnen. Ik ben bang om buiten in de zon te zijn door de gaten in onze ozonlaag. Ik ben bang om de lucht in te ademen omdat ik niet weet wat voor chemicaliën er in zitten. Ik ging vroeger vaak vissen in Vancouver – waar ik woon – met mijn vader, tot we een paar jaar geleden ontdekten dat de vissen vol kanker zaten. En nu horen we dat er dagelijks dieren en planten uitsterven en voorgoed verdwijnen.

Ik droomde ervan om grote groepen wilde dieren te zien, het oerwoud en regenwouden vol vogels en vlinders, maar nu vraag ik me af of mijn kinderen ze nog wel zullen zien. Moest jij je zorgen maken over zulke dingen toen je zo oud was als ik? Dit alles gebeurt hier vlak voor onze neus en toch gedragen we ons alsof we alle tijd van de wereld hebben en alle oplossingen. Ik ben maar een kind, en ik heb niet alle oplossingen. Ik wil dat jullie je realiseren dat jullie die ook niet hebben. Jullie weten niet hoe je de gaten in onze ozonlaag moeten dichten. Jullie weten niet hoe jullie de zalm terug moeten brengen in een dode stroom. Jullie weten niet hoe jullie een uitgestorven dier tot leven kunnen wekken. En jullie kunnen de bossen niet terugbrengen die ooit groeiden op de plek van de woestijn.

Weet je niet hoe je het kunt repareren, stop dan alsjeblieft met het kapotmaken!

Jullie zijn hier als vertegenwoordiger van jullie regering, voor zaken, als organisator, journalist of politicus. Maar eigenlijk zijn jullie vaders en moeders, zussen en broers, tantes en ooms. En jullie zijn allemaal iemands kind. Ik ben maar een kind, maar ik weet dat we allemaal deel uitmaken van een familie van 5 miljard. Of eigenlijk, van 30 miljoen soorten. En grenzen en regeringen zullen dat nooit veranderen. Ik ben maar een kind, maar ik weet dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten en dat we als één wereld zouden moeten toewerken naar één doel. In mijn woede ben ik niet blind en in mijn angst ben ik niet bang om de wereld te vertellen wat ik voel. In mijn land produceren we zoveel afval. We kopen en gooien weg, kopen en gooien weg, kopen en gooien weg en toch willen de noordelijke landen niet delen met de behoeftigen. Zelfs als we meer dan genoeg hebben, zijn we bang om te delen. We zijn bang om iets van onze rijkdom af te staan.

In Canada leven we bevoorrechte levens met genoeg voedsel, water en onderdak. We hebben horloges, fietsen, computers en televisies. Zo zou ik twee dagen door kunnen gaan. Het was schokkend hier twee dagen geleden in Brazilië tijd door te brengen met kinderen die op straat leven. Dit vertelde één van die kinderen ons: “Ik wou dat ik rijk was. Als ik rijk was, zou ik alle straatkinderen voedsel, kleding, medicijnen, onderdak, liefde en genegenheid geven.” Als een kind dat op straat leeft en niets heeft zo bereid is om te delen, waarom zijn wij die alles hebben dan nog altijd zo hebberig? Ik kan maar niet uit mijn hoofd zetten dat dit kinderen van mijn eigen leeftijd zijn; dat het een gigantisch verschil maakt waar je geboren wordt; dat ik één van deze kinderen zou kunnen zijn, die in de favelas van Rio wonen. Ik zou een uitgehongerd kind kunnen zijn in Somalië of een slachtoffer van de oorlog in het Midden Oosten, of een bedelaar in India. Ik ben maar een kind, maar ik weet dat als al het geld dat aan oorlog wordt besteed in plaats daarvan uitgegeven zou worden aan het vinden van oplossingen voor de milieuvervuiling, het beëindigen van armoede en het sluiten van verdragen, dat deze aarde dan prachtig zou zijn.

Op school, zelfs al bij de kleuters, leren jullie ons hoe we ons moeten gedragen in de wereld. Jullie leren ons niet te vechten met anderen. Om ruzies bij te leggen. Om elkaar te respecteren. Om je eigen rommel op te ruimen. Om levende wezens geen pijn te doen. Om te delen en niet hebberig te zijn. Dus waarom gaan jullie er dan vervolgens op uit om precies die dingen te doen die jullie ons leren niet te doen? Vergeet niet waarom jullie deze conferenties bijwonen. Voor wie jullie dit doen. Wij zijn jullie eigen kinderen. Jullie bepalen in wat voor wereld wij opgroeien.

Ouders zouden hun kinderen moeten kunnen troosten door te zeggen: “Alles komt goed. Het is niet het einde van de wereld. We doen ons best.” Maar ik denk niet dat jullie dat nog tegen ons kunnen zeggen. Staan we überhaupt op jullie prioriteitenlijstje? Mijn vader zegt altijd: ‘Je bent wat je doet, niet wat je zegt.’ Nou, wat jullie doen, maakt me ’s nachts aan het huilen. Jullie volwassenen, jullie zeggen dat jullie van ons houden, maar ik daag jullie uit, voeg de daad bij het woord.

Dank u.”

Tweede kansen

Gesproken woorden vervliegen, dromen vergaan, maar verslaglegging blijft gelukkig altijd bestaan. Klimaatverandering zijn wat je doet de perfecte samenvatting virtual claraVia het internet komt deze dringende boodschap 24 jaar later aan mij voorbij en kan ik hem delen met de mensen in mijn digitale omgeving. Dat is het fijne van verslaglegging, of het nu gefilmd wordt of vastgelegd door een notulist. Het hóeft niet in één keer goed: dat het gezegde vastligt, geeft ons een tweede kans, en een derde, of vierde. Maar als we nu terugkijken naar 1992, als we ons hebben afgevraagd wat er sinds deze nulmeting veranderd is en opnieuw beseffen wat onze stip op de horizon is of zou moeten zijn, dan rijst de vraag: hoe ga ik de daad bij deze woorden voegen?

De wereld is er beter aan toe dan je soms denkt, ik las het vorige week nog bij De Correspondent. Er gebeurt veel goeds en dat leidt ook tot verbeteringen. Maar volwassenen zijn druk. Juíst de vaders en moeders. Gelukkig kunnen we al helpen door de bedrijven en organisaties die aan verandering werken in bedrijf te houden en groot te maken, zoals TexelEnergie en de duurzame energie unie Samen OM of schattige webshops als Handig Goed. We kunnen geniale innovatieve ontwikkelingen stimuleren door gezamenlijk te investeren via Oneplanetcrowd en we kunnen de middenklasse in armere landen versterken door kleine leningen aan ondernemers te verstrekken via Kiva. Het helpt natuurlijk ook om te delen wat je denkt en doet via de sociale media. Samen staan we sterk.

En: we zijn wat we doen. Volwassenen werken. Laten we met z’n allen manieren vinden om de wereld een beetje beter te maken terwíjl we ons dagelijks brood verdienen. Niet alleen ter meerdere eer en glorie van ons welvarende Nederlandje, maar van de hele wéreld. Dat is soms makkelijker dan je denkt: Zo schept hernieuwbare energie banen in de energiesector. Laten we zo groot blijven denken als kinderen. Zet kansen om in initiatieven en daden, organisaties en bedrijven. Verdien je brood met werk dat er toe dóet. En geef onze kinderen de juiste bagage mee om dat zelf ook te gaan doen. Het zal niet morgen alle wereldproblemen oplossen. Maar een goede start kunnen we wel maken. Doe je mee? Elke actie telt.

Werken met gevoel…

Hoewel ik me graag wat op de achtergrond houd, verraadt mijn ‘Griekse neus’ wel degelijk een mediterraan temperament. Of misschien moet ik het zelfs wel zuidelijker zoeken. Mijn keurige Rooms-Katholieke oma werd tot haar grote verontwaardiging in W.O. II zomaar een dag gevangen gezet vanwege haar Joodse uiterlijk. En toen ik Nederlandse les gaf aan analfabete vrouwen waren de theatrale manieren van de Marokkaanse dames aan mij zeer besteed. Waar die inborst ook vandaan komt, feit is dat ik een emotioneel mens ben: gauw geroerd, licht ontvlambaar en zeer gepassioneerd. En juist daarom staan emoties mijn werk zelden in de weg!

Verandering

“Emoties sturen ons denken in een bepaalde richting en kunnen ons reflecterende brein zelfs volstrekt blokkeren”, schrijft Theo Compernolle in ‘Ontketen je brein’. Als je dan gewoon doordendert, dan handel je irrationeel, onlogisch, onverstandig, onaardig. Geen wonder dus, dat mensen op de werkvloer soms geneigd zijn om emoties te negeren of af te keuren. Maar je kunt emoties niet uitbannen als je aan het werk bent; het moet ook niet. Mensen zijn emotionele wezens. Emoties horen bij ons. Als je jouw emoties accepteert, zijn je hersens beter in staat om je handelen van die emotie los te koppelen. En dan kun je zelfs negatieve emoties in positieve, motiverende gevoelens veranderen. Niet alleen bij jezelf, maar ook bij de mensen om je heen! Dat klinkt misschien ingewikkeld, maar er is een algemeen geaccepteerd woord voor: succesvol communiceren.

Opleidingsinstituut ICM stuurde me ooit een klein boekje met ‘De 10 tips voor Succesvol Communiceren’. Grappig genoeg blijkt dat vooral een richtlijn voor het rationeel omgaan met emoties. De gouden tip is volgens mij een simpel feitje: zeventig procent van onze communicatie zit in lichaamshouding. Je kunt emoties op de werkvloer wel uitbannen door er niet over te spreken, maar je lichaamstaal geeft ze tóch weg; en daar reageren de mensen om je heen weer op. Accepteer dus maar gauw dat emoties ‘part of the equation’ zijn. Mannen lijken daar soms beter in dan vrouwen. Een grapje is een hele praktische, positieve manier om emotie te erkennen en neutraliseren. Vrouwen proberen vaak krampachtig emotie uit hun werk te bannen en dan gaat het juíst mis.

Succesvol communiceren is niets anders dan logica en emotie met elkaar verbinden. Veel mensen denken dat je moet kiezen. En dat is ook zo. Maar de keus is niet: logica of emotie, je kiest voor een negatieve of positieve emotie. Een logische keuze! Mensen houden niet van negatieve emoties als angst, ongerustheid, vijandigheid, apathie, haat, verdriet, woede, ontevredenheid, wrok, isolement, wantrouwen en weerstand. Het zit nu eenmaal in ons en het komt soms aan de oppervlakte. Maar deze emoties maken je niet gelukkig. Tenzij je ze opvat als een signaal dat er iets moet veranderen en dat ook gaat doen. Daarentegen heb je ook positieve gevoelens, zoals hartstocht, verlangen, zelfvertrouwen, plezier, betrokkenheid, trots, moed, erbij horen, autonomie, affectie, liefde, vertrouwen, vastberadenheid, loyaliteit, je gerespecteerd voelen, onbaatzuchtigheid, empathie, ondernemingsgeest en de bereidheid om te veranderen. Deze emoties maken wél gelukkig. Behalve als je je daar zo eenzijdig op richt, dat je daarmee je verplichtingen en zakelijke doelen in gevaar brengt. Gelukkig roept zulk gedrag vanzelf een negatieve emotie op die je weer op het rechte, logische pad zet!

Virtual Clara is boos

Hoe combineer je logica en emotie nu verstandig? Straal bewust positieve emoties uit met je houding en taalgebruik. Mensen spiegelen namelijk. Je kunt een negatieve spiraal doorbreken door je verstand in te schakelen en te besluiten om de negatieve emoties van een ander te spiegelen met een positieve houding van jezelf. Zo help je de ander ook om zijn emoties in bedwang te krijgen. En is het nodig om een keer negatieve feedback te geven? Begin dan altijd met vier (!) positieve dingen. Leuk bijkomend voordeel: tegen de tijd dat je die bedacht hebt, vind je negatieve feedback misschien niet eens meer zo urgent…

Je kunt je emoties ook logisch beïnvloeden door van perspectief te veranderen. Maar pas op, mensen spiegelen niet alleen, ze projecteren ook! Stel nou dat jij en je naaste collega onverwachts worden gevraagd om ergens een praatje te houden. Jullie hebben dat nog nooit gedaan. Het lijkt jou superleuk en je collega moet er niet aan dénken. Als jullie aardige vrouwen zijn die het goed met elkaar kunnen vinden, dan zou het zomaar kunnen dat de collega die niet wil spreken achter de spreekstoel belandt! Omdat zij denkt dat jij het niet leuk vindt, en je daarvoor wil behoeden. Terwijl jij je collega dat praatje niet wilt misgunnen. Zo’n idiote uitkomst voorkom je door je meer naar buiten te richten. En vergis ik me nou, of zijn het wéér de mannen die dit net iets beter kunnen? Je richt je meer naar buiten door goed te luisteren wat een ander nou eigenlijk zegt. Door de tijd te nemen voor een ander. En vraag de mensen met wie je werkt hoe je hen kan helpen of wat zij van jou verwachten. Want: “Het echte ontdekken is niet het vinden van nieuw land, maar het oude land ontdekken met nieuwe ogen.”

Het zal je veel goeds brengen als je emoties niet langer als vervelende bijzaak ziet, maar ze bewust gaat gebruiken. Om zelf gelukkiger te worden, of om bijvoorbeeld meer mensen je winkel in te trekken, door in te spelen op de behoefte aan positieve emotie bij je klant. Aan jou de keus: laat je jouw intellectuele productiviteit remmen door je emoties, of worden ze de motor?

Positieve gevoelens zijn extra krachtig als ze ontstaan door negatieve emoties om te buigen. Gelukkig heeft de mensheid een wondermiddel tot zijn beschikking gekregen om dat voor elkaar te krijgen. Wil je een negatieve emotie ombuigen in een positief gevoel? Hou dan op met wat je denkt en doet en: lach!

Virtual Clara: Lach!

PS: ben je verdrietig? Lach dan niet, huil!

VirtualClara2016

Het nieuwe werken: kun jij het?

 

De term blijft opduiken: Het Nieuwe Werken. Ik word er altijd blij van, want het klinkt zo fijn. Naar vooruitgang, vernieuwing, spannende ontwikkelingen. Maar het is ook een beetje vaag. Wat is het nou precies? En vooral, welk voordeel mag onze samenleving van dat Nieuwe Werken verwachten?

Het Nieuwe Werken wordt op internet omschreven als ‘een visie waarbij technische ontwikkelingen als aanjager gelden voor een betere inrichting en bestuur van het kenniswerk’. Volgens de FNV is het ‘werken wanneer je maar wilt en waar je maar wilt.’ Men heeft het zelfs over een ‘onafhankelijke wijze van werken’. Anytime: omdat creativiteit en inspiratie niet gebonden is aan tijd (de beste ideeën ontstaan vaak in de kleine uurtjes of op onverwachte momenten). Anyplace: omdat het werk niet meer plaatsgebonden is door de mobiele technologie (niet alle medewerkers hoeven meer op hetzelfde moment op dezelfde plaats aanwezig te zijn). Anyhow: omdat de medewerker door de moderne technologie op meer manieren en met meer hulpmiddelen zijn of haar werk kan doen.

Nu breng ik als virtual assistant het Nieuwe Werken al sinds 2011 in de praktijk. Ik doe mijn werk waar en wanneer ik maar wil, dankzij een overvloed aan geweldige nieuwe software waarmee ik efficiënt kan werken en communiceren via internet. En het fijne van het Nieuwe Werken is dat je inderdaad veel efficiënter kan werken als je zelf kunt kiezen waar en wanneer je dat doet. Je bespaart reistijd, je kunt werk en kinderen optimaal combineren en je kunt werken op de momenten dat jij daar het best toe in staat bent, of dat nu ’s ochtends om zes uur is of juist ’s avonds om half negen. En de grootste plus: je kunt werken voor ondernemers in de Randstad en tegelijkertijd genieten van de rust en ruimte van het prachtige Texel! Maar levert dat Nieuwe Werken ook een beter resultaat? Gaat onze samenleving er op vooruit?

 

Het spreekt niet vanzelf dat iedereen die Nieuw gaat Werken zijn werk ook meer optimaal plant en uitvoert. Je moet zelf natuurlijk wel wíllen werken om met dit concept uit de voeten te kunnen. Sommige mensen leven om te werken, maar er zijn ook mensen die werken om te leven. Zelf behoor ik op dit moment uitgesproken tot de eerste categorie. Ik word er blij van te mogen werken, hobby’s zijn aan mij niet echt besteed en ik zit écht veel liever achter mijn pc dan met de kinderen op het strand. Maar is het Nieuwe Werken ook besteed aan mensen die gewoon werken om geld te verdienen, omdat er nu eenmaal brood op de plank moet komen? Voor degenen die de dagen aftellen tot hun pensioen? Stel je voor dat al die uitgebluste oudgedienden die hun tijd netjes ‘uitzitten’ op kantoor ineens naar huis worden gestuurd om te gaan flexwerken. Brengen die dan de zelfdiscipline op om daar ook inderdaad aan het werk te gaan? En zal hun resultaat beter zijn dan toen ze nog van 9 tot 5 op kantoor zaten? Wederom: zal onze samenleving daar baat bij hebben?

Maar bovendien: ook mensen die veel van hun werk houden zijn niet automatisch geschikt voor het Nieuwe Werken. Je leest het tegenwoordig overal: je moet ook de zelfdiscipline hebben om zonder directe controle aan het werk te blijven. Je moet stevig in je schoenen staan om je als thuiswerkend zelfstandige of als flexwerker niet af te laten leiden door dingen die bij je privéleven horen. Het is verleidelijk om toch net wat langer te blijven hangen bij die eenzame buurvrouw die net haar man verloren heeft. Dat is toch het juiste om te doen? En het is heus heel efficiënt om nog even die was weg te werken waar je gisteravond niet meer aan toekwam, toen je naar die ouderavond op school moest. Maar voor je het weet is je flexibele werktijd voorbij en het werk nog niet gedaan.

Nu mag je er vanuit gaan dat het Nieuwe Werken allereerst wordt doorgevoerd in functies van mensen die goed zelfstandig kunnen werken. Voor zelfstandig ondernemers ligt het Nieuwe Werken ook voor de hand. Zij gaan gewoon failliet als ze er een potje van maken. Je hebt dan een flinke stok achter de deur om al je taken naar behoren te doen en je niet te veel af te laten leiden. En ga je vanuit loondienst flexwerken, dan leg je natuurlijk gewoon verantwoording af aan jouw manager binnen de organisatie waar je voor werkt. Toch?

Ik begin het me af te vragen als de FNV over het nieuwe werken schrijft: “Naarmate een organisatie meer facetten van HNW introduceert, zul je als medewerker meer zeggenschap krijgen over de manier waarop je werkt en kan de arbeidsrelatie gelijkwaardiger worden. In vergelijking met de traditionele manier van werken betekent dit voor een leidinggevende dat hij meer moet sturen op basis van vertrouwen en resultaat en minder vanuit een controlerende rol.” Maar komt iemand die zonder controle aan het ‘Nieuwe Werken’ slaat ook tot een optimaal resultaat?

Tot voor kort zou ik gezegd hebben “sommigen wel hoor, ik kan dat prima”. Kreeg ik niet op mijn geweldige Jenaplan-basisschool het zelfstandig werken met de paplepel ingegoten? En werk ik niet al jaren thuis? Het is zeker waar. En toch worden mijn werkdagen de laatste tijd alleen maar langer, terwijl mijn productiviteit daalt. Vorige week vond ik het welletjes. Ik kocht ‘Ontketen je brein’ van Theo Compernolle en las het in één ruk uit. En nu weet ik dus hoe mijn brein van nature werkt. Ik wéét dat het menselijk brein er in eerste instantie op is ingesteld om te denken dat wat je doet ook het juiste is om te doen. Gaat het goed, dan ben je geneigd dat als je eigen verdienste te beschouwen. En gaat het mis, dan is de verleiding groot om te denken dat het waarschijnlijk gewoon even tegen zat. Prima voor je zelfbeeld, maar niet voor een optimaal resultaat!

In ‘Ontketen je brein’ doet Theo Compernolle haarfijn uit de doeken hoe het brein van een mens in elkaar zit en ‘waarom multitasken en hyperconnectiviteit je hersenen gijzelen’. Hij laat onder andere zien hoe goed het menselijke reflexbrein zich leent voor sociale media. En ik moet hem gelijk geven,  die sociale media maken het wel erg verleidelijk om tijdens je werk steeds opnieuw even iets anders te gaan doen. Nu zijn sociale media op zich niet verkeerd. Voor de kleine zelfstandige horen Twitter en Facebook, LinkedIn en Google+ bij het dagelijks werk. Daar profileer je jouw bedrijf, daar vind en bind je jouw klanten. Zeker als je vanaf Texel voor ‘de overkant’ werkt.  En oei, wat is het leuk! Maar het verleidt mensen wel tot multitasken. En ik kan het niet meer ontkennen: multitasken maakt je resultaten slechter.

Datzelfde internet dat het Nieuwe Werken mogelijk maakte, is door de opkomst van de sociale media dus ook de grootste valkuil geworden!  Het goede nieuws is dat je multitasken af kunt leren. Maar dan moet je wel  inzien dat dat nodig is en waarom! Dus: het Nieuwe Werken kan onze samenleving pas écht positief beïnvloeden als iedere ondernemer, manager en flexwerker die het Nieuwe Werken in de praktijk brengt ‘Ontketen je brein’ van buiten kent. Heb jij het al gelezen?

How to become a kickass VA

 

Getipt door een collega bij DOK7EVEN gaf ik me in het voorjaar van 2015 op voor de 9-daagse online cursus How to Become a Kickass VA (#kickassva). Na vier jaar als ‘zelfstandig secretaresse’ had ik net besloten mezelf te upgraden naar Virtual Assistant, en het leek me niet overbodig dan eerst maar eens te onderzoeken wat men daar in Nederland zo al onder verstaat. De cursus kwam dus als geroepen en blijkt tot dusverre ook daadwerkelijk een geschenk uit de hemel.

Zelden heb ik zoveel plezier gehad als de afgelopen 11 dagen. Niet alleen is het ontzettend leuk om met een stuk of vijftig aankomende en doorgewinterde collega’s in een Facebookgroep ervaringen uit te wisselen, Patty Golsteijn en Thamara Zijlstra schotelen ons ook een tot in de puntjes doordacht programma voor. Ze hebben daarmee ongetwijfeld al de nodige Kickass VA’s op de wereld gezet. Waaronder natuurlijk Virtual Clara!

Virtual

 

Dus daar ben ik dan, jouw virtual Clara. Nu strekt dit toevoegsel eigenlijk niet bepaald tot aanbeveling. Want het woord virtual slaat niet, zoals ik in eerste instantie verwachtte, op ‘digitaal’ of ‘automatisering’. Virtueel betekent: ‘wat in het echt niet bestaat maar wel in je fantasie of op het internet.’ …. Dat staat natuurlijk in schril contrast tot de rol van een virtual assistant. Wat die ook te bieden heeft, gebakken lucht is het juist niet!

Wat maakt mij dan toch Virtual Clara? Ik zocht het eerst in virtue, ook wel vertaald als deugdzaamheid (She is a person of great virtue) of verdienste (The house is small, but it has the virtue of being easy to clean). Ik zal niet de eerste zijn om te beweren dat een schoon huis één van mijn virtues is, maar verdiensten heb ik natuurlijk best en ik doe mijn uiterste best om een ‘goed’ mens te zijn. Toch is dat niet waarom je mij in zou moeten huren. Waarom dan wel? Het was even zoeken, maar ik ben er uit: Een virtual assistant is … een virtuoos!

Virtuoos

 

Op internet wordt een virtuoos omschreven als ‘iemand die een kunst technisch volmaakt beheerst’. Ook wel ‘virtuositeit staat voor de extreme technische vaardigheid die iemand bijvoorbeeld kan bezitten bij het bespelen van een muziekinstrument, in combinatie met een sterke expressie.’

Geen zakelijke dienstverlener in Engeland, Amerika of Nederland zal zich virtuoos noemen. Zo’n woord ondermijnt al je geloofwaardigheid nog voor je begint. En toch, ga maar na: hoe gevarieerd het aanbod van virtual assistants ook is, wat is hun gemene deler? Het zijn mensen met technische vaardigheden, in combinatie met sterke expressie! Een virtual assistant is geen ziener, uitvinder, of wereldleider en een virtuoos muzikant is geen componist. Maar zoals een componist briljante musici nodig heeft om tot zijn recht te komen, zo kunnen de zieners, uitvinders en leiders van deze wereld niet zonder de technische vaardigheden en expressieve kracht van hun briljante, virtual assistant! Dus: zoek je een virtuoos assistent? Kijk dan niet verder! Ik ben het of ken er één die bij je past!